Jaunaren egunekoa
Iluntasunean barrena nentorren, oinez, domeka goizaldean, ohikoa denez farolak izorratuta. Hau gutxi balitz, nik ez nuen postontziko giltzik soinean, beraz, ezin nuen bertan gordetzen dudan eskuko argirik hartu. Abaroa auzorantz, Sanikoletik bertatik gora, ai ama, argia bat-batean, baina farola baten baino ez, zelango arraroa. Auzokoaren aker nabarra ikusi nuen argiaren inguruan, hausnartzen, baina ahotik zeriona ez zen belarra, orri batzuk baino. Behearen gainean zeuden hautsitako orrialde batzuk koiutea otu zitzaidan orduan. Begira zer irakurri nuen:
Salba nazazu, leporaino ditut urak.
Istinga sakonean murgiltzen ari naiz,
eta oinak non tinkaturik ez.
Ur handietan nago sartua, eta korronteak narama.
Akitua nago deiadarka, errea daukat eztarria,
lausoturik begia, berorren zain eta zain.
maiatzaren 14an gertatua
Labels: kontaketak







